() ,
przymiotnik (1.1) miły dla ucha, przyjemny, ładny (1.2) ładnie brzmiący, melodyjny przysłówek (2.1) ładnie, melodyjnie, dobrze (brzmieć)
(1.1) 她很灵活而且声音很好听。(tā hěn línghuó érqiě chànggē shēngyīn hěn hǎotīng) → Jest zwinna i ma bardzo miły dla ucha głos. (1.1) 你真的觉得我的音乐好听吗？(nǐ zhēn de juédé wǒde yīnyuè hǎotīng ma) → Naprawdę uważasz, że moja muzyka jest ładna? (1.2) 安娜是个好听的名字。(ānnà shìgè hǎotīng de míngzì) → Anna to melodyjne imię. (1.2) 他觉得这首歌太好听了，就决定再播一遍。(tā juédé zhè shǒu gē tài hǎotīngle jiù juédìng zài bō yībiàn) → Uznał, że piosenka jest tak ładna, że postanowił ją puścić jeszcze raz. (2.1) 我只是想让歌曲听起来好听。(wǒ zhǐshì xiǎng ràng gēqǔ tīngqǐlái hǎotīng) → Chciałam po prostu, żeby piosenka dobrze brzmiała. (2.1) 他说的话非常好听。(tā shuō dehuà fēicháng hǎotīng) → Bardzo przyjemnie się go słucha. ( On mówi bardzo ładnie.)
(1.1-2) technicznie, 好听 jest imiesłowem odczasownikowym, stąd może mu towarzyszyć partykuła 的, by podkreślić przymiotnikowy charakter sformułowania
(1.1-2) 悦耳•动听
(1.1-2) 难听
好 好 好
→ dobry + słyszeć
好听 najczęściej na j.polski tłumaczy się po prostu jako „ładny” / „ładnie”, jednak bardzo ważne jest, żeby pamiętać, że słowo to odnosi się tylko i wyłącznie do dźwięku - stąd komponent 听