mocium ()
(1.1) dziś skrócona i zniekształcona forma wołacza przymiotnika miłościwy
(1.1) mocium, mocia
(1.1) Ależ wdowa — doświadczona — Zna proporcją, mocium panie, i nie każe fircykować!Aleksander Fredro, Zemsta, akt I, scena I. (1.1) A co moja mocia dobrodziejko! jakże tam zdrowie acani dobrodziejki?Józef Ignacy Kraszewski, Ostatni z Siekierzyńskich. Historja szlachecka, s. 69.
(1.1) mocium panie • mocium dzieju
(1.1) mości, mociu