wykorzeniać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wykorzenić) (1.1) wyrywać roślinę z korzeniami (1.2) usuwać coś złego, niepożądanego
(1.1) wypleniać, karczować (1.2) wypleniać, wytępiać, tępić, niszczyć
wykorzenianie , wykorzenienie , korzeń , korzennictwo zakorzenić, wykorzenić korzeniowy
bułgarski: (1.1) изкоренявам; (1.2) изкоренявам szwedzki: (1.1) rycka upp; (1.2) utrota, utplåna, förinta, förgöra włoski: (1.1) divellere; (1.2) estirpare, sradicare