sztorc

sztorc ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krawędź, miejsce stykania się dwóch powierzchni

(1.1)

(1.1) Poszedł kawałek szosą ku Gdyni i dość niespodzianie natknął się w pewnym miejscu na zaporę z szyn wbitych skośnie sztorcami w kierunku gdańskiej granicyEdwin Jędrkiewicz, Daimonion ti, SW „Czytelnik”, 1962..

(1.1) krawędź, rant

sztorcować sztorcem

na sztorc

< → wystawać

(1.1)