παραβάτης () paravátis
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyzna naruszający/łamiący prawo/przepisy, przestępca (1.2) mężczyzna nie dotrzymujący obietnic/przyrzeczeń, nie wywiązujący się z obowiązków (1.3) apostata, odszczepieniec, odstępca
(1) M10
(1.1) παραβάτης του νόμου → gwałciciel prawa (1.3) Ιουλιανός ο Παραβάτης → Julian Apostata
(1.2) καταπατητής, αθετητής (1.3) αποστάτης
(1.2) τηρητής
παράβαση , παραβάτισσα παραβαίνω