subotnik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) czyn społeczny w Rosji i krajach postradzieckich, organizowany zwykle w soboty rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) członek jednego z odłamów prawosławia powstałego w XVI w.
(1.1) (2.1)
(1.1) Na Ukrainie mamy taką tradycję subotników… w soboty zbieraliśmy się i sprzątaliśmy nasze otoczenie, bo lubimy, jak jest czysto wokół nasDziękują sprzątaniem – ukraiński subotnik w Białymstoku, serwis Bia24.pl, 2022-04-09.. (2.1) Zamieszkują Jelenowkę Rosjanie należący do sekty subotników, a więc świętujących sobotę zamiast niedzieli. Obie sekty, mołokanie i subotnicy, utrzymują między sobą oziębłe stosunki i nie zawierają mieszanych małżeństwStanisław A. Korwin-Pawłowski, Na przełomie dwóch epok, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, Warszawa 1966, s. 376..
(1.1) czyn społeczny (2.1) wierny, wyznawca
< → sobota
rosyjski: (1.1) субботник ukraiński: (1.1) суботник