bevæbne ()
czasownik przechodni (1.1) uzbrajać, zbroić (1.2) uzbrajać, zbroić
(1.1) at bevæbne, bevæbner, bevæbnede, bevæbnet
(1.1) Norsk politi bliver midlertidigt bevæbnet efter et dødeligt masseskyderi i Oslo natten til lørdag. → Norweska policja zostanie tymczasowo uzbrojona po śmiercionośnej masowej strzelaninie w Oslo w nocy na sobotę.
våben
(1.1) bevæbnet til tænderne / rustet til tænderne → uzbrojony po zęby