wykłócanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) intensywne mieszanie lub wstrząsanie mieszaniny mające na celu np. łatwiejsze rozdzielenie składników
(1.1)
(1.1) Te ostatnie oddzielamy przez wykłócanie roztworu z eterem, przyczem również część zasad rozpuszczalnych w wodzie i w eterze NWII i WWII przejdzie do eteru, skąd można je usunąć przemywając roztwór eterowy wodą. (1.1) Stwierdzono mianowicie, że przez wykłócanie oliwy dowolnymi ilościami spirytusu, da się usunąć zaledwie ⅓ cz. wolnych kwasów tłuszczowych.
wykłócać, skłócać, wykłócić, skłócić wykłócony, skłócony wykłócenie , skłócanie , skłócenie
rosyjski: (1.1) взбалтывание