__TOC__ grine ()
czasownik (1.1) śmiać się
(1.1) at grine, griner, grinede/grinte, grinet/grint
(1.1) Da betjentene begyndte at grine, blev jeg endnu mere nervøs. → Gdy policjanci zaczęli się śmiać, zrobiłam się jeszcze bardziej nerwowa.
(1.1) le
grin , grinen , griner , grineren , grineri grinagtig
(1.1) grineanfald → atak śmiechu
grine ()
czasownik (1.1) krzywić się (z niezadowolenia, bólu itp.)
grine ()
czasownik (1.1) krzywić się (z niezadowolenia, bólu itp.)