przyducha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obniżenie zawartości tlenu w wodzie skutkujące m.in. śnięciem ryb;
(1.1)
(1.1) Zimą, na skutek zlodzenia, ilość tlenu zmniejsza się i często występuje deficyt tlenowy, co doprowadza do zjawiska przyduchy, w wyniku której następuje wyginięcie oksybiontów. (1.1) Przyducha zimowa jest wynikiem ograniczonej produkcji tlenu przez roślinność wodną i rozkładu resztek substancji organicznych. (1.1) Na przyduchy narażone są najczęściej niewielkie zbiorniki wodne (szczególnie bezodpływowe) zawierające mało rozpuszczonego tlenu. (1.1) W Odrze pojawiają się żywe ryby, ale zagraża im przyducha. Będzie napowietrzanie rzeki.
(1.1) przyducha letnia / zimowa
(1.1) deficyt tlenowy
przyduszanie , przyduszenie , duszność przydusić , przyduszać przyduchowy
angielski: (1.1) hypoxia duński: (1.1) iltsvind