ekstemporale ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ćwiczenie klasowe polegające na tłumaczeniu słów z jednego języka na drugi bez przygotowania
(1.1)
(1.1) Zawracano dzieciom głowy, jak się to zdarza i w nowszych czasach, łaciną, greczyzną, pensami, ekstemporaliami, składaniem wierszy łacińskich; słowem — karmiono je taką sieczką klasyczną, która rozdyma, ale nie tuczyHenryk Sienkiewicz, Mieszaniny literacko-artystyczne, Warszawa 1902..
(→ robiony naprędce, bez przygotowania) (→ niezapowiedziany sprawdzian)