ranglig ()
przymiotnik (1.1) (o rzeczach) chwiejny, rozchwiany, chybotliwy, rozchybotany, niestabilny (1.2) (o osobach) chudy, tyczkowaty, szczupły, wysmukły
(1) ranglig, rangligt, rangliga;
(1.1) en ranglig stol → chwiejne krzesło (1.2) en ranglig tonåring → chudy wyrostek
(1.1) vinglig, skranglig, rankig, ostadig (1.2) gänglig, långsmal, spinkig, mager
(1.1) stabil
ranglighet rangla rangligt
→ zataczać się + …tworzy przymiotnik