__TOC__ skrøne ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bujda, zmyślona historyjka, mit, legenda
(1.1) en skrøne, skrønen, skrøner, skrønerne
(1.1) En gammel skrøne gik ud på, at grævlingen kunne angribe jægeren og bide sig fast i hans ben, som den først slap, når den hørte knoglerne knase. → Stara legenda głosiła, że borsuk może zaatakować myśliwego, wgryźć się w jego nogę i puścić ją dopiero, gdy usłyszy chrzęst miażdżonych kości.
(1.1) løgnehistorie
skrøne ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) bujda, zmyślona historyjka, mit, legenda
skrøne ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bujda, zmyślona historyjka, mit, legenda