__TOC__ medføre ()
czasownik przechodni (1.1) powodować, nieść za sobą (1.2) brać ze sobą
(1) at medføre, medfører, medførte, medført
(1.1) Mangel på sygeplejersker medfører tomme operationsstuer over hele landet. → Brak pielęgniarek powoduje puste sale operacyjne w całym kraju. (1.1) Alle sygdomme, skader eller misdannelser som påvirker hjernen, medfører en øget risiko for udvikling af epilepsi. → Wszystkie choroby, urazy lub wady rozwojowe, które wpływają na mózg, niosą ze sobą zwiększone ryzyko wystąpienia padaczki.
(1.1) bevirke, føre til
medfør
medføre ()
czasownik przechodni (1.1) powodować, nieść za sobą
medføre ()
czasownik przechodni (1.1) powodować, nieść za sobą
(1.1) medføra