oberpolicmajster ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w Cesarstwie Rosyjskim: dowódca policji w dużym mieście
(1.1)
(1.1) Wiera Zasulicz wystrzałem z rewolweru zraniła oberpolicmajstra petersburskiego gen. Trepowa, który nie chcącego mu się ukłonić więźnia politycznego kazał wychłostać rózgami.
białoruski: (1.1) обер-паліцма́йстар rosyjski: (1.1) обер-полицме́йстер ukraiński: (1.1) оберполіцме́йстер