uspokoiciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto uspokaja, uspokajający
(1.1)
(1.1) Uspokoiciel świata, ożywiony duchem Ewangielji, wróci nadzieję wszystkim, walcząc błogosławionym orężem pokoju i religjiKs. G. Augustyniak, Mała sybilla polska, czyli przepowiednie różnych pobożnych mężów, 1915.
(1.1) uspokajacz
spokojny, spokój , spokojność , spokojnik , spokojnica , uspokojenie , uspokajanie , uspokajacz , uspokoicielka , zaspokojenie , zaspokajanie , zaspokajacz spokoić , uspokoić , uspokajać , zaspokoić , zaspokajać spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco spokojnie, spox, spoko, spoczko spoko, spoczko uspokojony, uspokajający
duński: (1.1) trøster niemiecki: (1.1) Beruhiger rosyjski: (1.1) усмиришсель