strzaskać ()
czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) z dużą siłą rozbić na kawałki (1.2) doznać poważnej kontuzji kostnej części ciała czasownik zwrotny dokonany strzaskać się ( brak) (2.1) rozbić się na kawałki w wyniku uderzenia (2.2) mocno opalić się
(1.1-2) (2.1-2)
(1.2) strzaskać sobie +
strzaskanie
angielski: (1.1) shatter; (2.1) shatter duński: (1.1) smadre, knuse; (2.1) blive smadret