yderst ()
przymiotnik (1.1) skrajny przysłówek (2.1) niezwykle, niezmiernie, bardzo
(1) yderst, yderst, yderste (2)
(1.1) Selvmord er yderste konsekvens af den ufrivillige barnløshed, men derudover hænger tilstanden ofte sammen med andre depressive symptomer. → Samobójstwo jest skrajną konsekwencją niechcianej bezdzietności, ale oprócz niego stan ten często wiąże się także z innymi depresyjnymi objawami. (1.1) Afgrænsningen af en bugt udadtil mod mere åbent farvand følger som udgangspunkt en linje fra den yderste pynt eller odde i hver side af bugten. → Zewnętrzną granicę zatoki w kierunku bardziej otwartych wód wyznacza zasadniczo linia łącząca najbardziej wysunięte cyple lub przylądki po obu stronach zatoki. (2.1) Jeg er Deres ydmyge tjener og er yderst taknemmelig for at få lov til at være her. → Jestem Pana pokornym sługą i jestem niezmiernie wdzięczny, że wolno mi tu być.
(1.1) ekstrem (2.1) meget, overordentlig