magt ()
•
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) moc, władza (1.2) mocarstwo (1.3) ośrodek władzy, organizacja sprawująca władzę
(1) en magt, magten,
(1.1) Totalitære regimer eller bevægelser oprettholder politisk magt gennem altomfattende propaganda som spredes gennem statskontrollerede massemedier […] → Reżimy lub ruchy totalitarne utrzymują władzę polityczną za pomocą wszechogarniającej propagandy rozpowszechnianej za pośrednictwem kontrolowanych przez państwo środków masowego przekazu […]. (1.1) […] mere end halvdelen af politikerne mener, at mediernes magt er for stor.Signe Højgaard Nielsen, Politikere tillægger medierne stor magt, 2008.10.06 → […] ponad połowa polityków uważa, że władza mediów jest zbyt duża. (1.2) Grønland fik selvstyre fra Danmark i 1979, men Danmark har som tidligere kolonimagt stadig kontrol over øens vigtigste anliggender. → Grenlandia uzyskała autonomię od Danii w 1979 roku, ale Dania jako byłe mocarstwo kolonialne wciąż kontroluje najważniejsze sprawy wyspy.
(1.2) kolonimagt → potęga kolonialna, mocarstwo kolonialne