rozkraść ()
czasownik przechodni dokonany ( rozkradać) (1.1) o nieokreślonej liczbie osób bez zgody i wiedzy właściciela przywłaszczać sobie kolejne części danego zasobu, w końcu wyczerpując go w całości
(1.1)
(1.1) Z Łodzi zniknęły rowery publiczne. Operator tłumaczy, że je rozkradli i potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia. (1.1) Kościół został zdewastowany, a jego wyposażenie rozkradziono.
(1.1) rozdrapać
kraść, okraść, wkraść się, zakraść się, ukraść, skraść rozkradanie
ukraiński: (1.1) розкрасти, розікрасти węgierski: (1.1) dézsmál