rozkojarzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zaburzenie toku myślenia polegające na nieskładnych i nieuzasadnionych przeskokach myśli od jednej treści do drugiej, ujawniające się jako trudność w skupieniu uwagi (1.2) zaburzenie współdziałania składowych danego układu czy narządu, wywołujące określone skutki dla organizmu
(1.1) inkoherencja, nieuwaga, roztargnienie
kojarzyć , rozkojarzyć rozkojarzony
angielski: (1.1) absent-mindedness, distraction; (1.2) dissociation