odstręczać ()
czasownik przechodni niedokonany ( odstręczyć) (1.1) wzbudzać u kogoś niechęć do jakiegoś działania lub wobec kogoś czasownik zwrotny niedokonany odstręczać się ( odstręczyć się) (2.1) zniechęcać się do kogoś lub czegoś
(1.1) (2.1)
(1.1) Od spółdzielni produkcyjnych odstręczało również chłopów ich wysokie zadłużenie, stale się powiększające mimo kilkakrotnej konwersji lub całkowitego umorzenia zaległości. (2.1) A więc, nasamprzód handel mojego siostrzeńca przerwany jest z powodu, że braciszkowie z kongregacji każą dzieciom śpiewać przez cały dzień, a kupujący słysząc szalone krzyki odstręczają sięAlexandre Dumas, Mohikanowie paryscy, tłum. anonimowy, wyd. J. Czapiński, Gródek 1903..
(1.1) odstręczać od + (2.1) odstręczać się od +
(1.1) odpychać, odstraszać, zniechęcać, zrażać
odstręczanie
(1.1) (2.1)