otrzepywać ()
czasownik przechodni niedokonany ( otrzepać) (1.1) lekko uderzając, usuwać z czegoś jakiś materiał czasownik zwrotny niedokonany otrzepywać się ( otrzepać się) (2.1) lekko uderzając siebie samego, usuwać z powierzchni swojego ciała jakiś materiał (2.2) lekko uderzając siebie wzajemnie, usuwać wzajemnie z powierzchni ciała jakiś materiał
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Siedziała na ławce i otrzepywała stopy z piasku, żeby włożyć buty. (2.1) Wciągniętemu w ciekawą rozmowę czas mija szybko i wreszcie, otrzepując się, wychodzę.
(1.1) otrzepywać z kurzu / piasku / pyłu • otrzepywać ze śniegu (2.1) otrzepywać się z kurzu / piasku / pyłu • otrzepywać się ze śniegu
trzepacz , trzepaczka , otrzepanie , otrzepywanie , trzepanie , trzepanko , trzepnięcie , strzepywanie , strzepanie , strzepnięcie , utrzepywanie , utrzepanie , wytrzepywanie , wytrzepanie , trzepak , potrzepywanie , potrzepnięcie , trzepot , trzepotanie , zatrzepotanie otrzepać , trzepać , trzepnąć , strzepywać , strzepać , strzepnąć , utrzepywać , utrzepać , wytrzepywać , wytrzepać , potrzepywać , potrzepać , trzepotać , zatrzepotać trzepotliwy, trzepaczkowy, trzepakowy, trzepnięty trzepotliwie
rosyjski: (1.1) отря́хивать; (2.1) отря́хиваться; (2.2) отря́хиваться