strejke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) strajk czasownik (2.1) strajkować
(1.1) en strejke, strejken, strejker, strejkerne (2.1) at strejke, strejker, strejkede, strejket
(1.1) Den 19. januar gik alle større fagforeninger i Frankrig sammen om en generalstrejke mod regeringens forsøg på at hæve pensionsalderen til 64 år. → 19 stycznia wszystkie większe związki zawodowe we Francji razem przystąpiły do strajku generalnego przeciwko rządowym próbom podniesienia wieku emerytalnego do 64 lat.
(1.1) strejkebryder → łamistrajk