zachowawca ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba cechująca się przywiązaniem do tradycji i niechęcią wobec zmian (1.2) osoba zobowiązana do pilnowania, by coś nie zostało zniszczone, zagubione lub zapomniane
(1.1-2)
(1.1) Doktryna tego nowego konserwatyzmu jest zatem prostą kontynuacją postawy, którą dawni zachowawcy ostro zwalczali. (1.2) Któż znów inny może być zachowawcą dóbr, a zaś wybawicielem od zła, okrom Boga, rządcy i uzdrowiciela umysłów?Boecjusz, O pociechach filozofji ksiąg pięcioro; oraz Traktaty teologiczne, tłum. Tadeusz Jachimowski, wyd. Fiszer i Majewski, Poznań 1926, s. 128.
(1.1) konserwatysta, reakcjonista, wstecznik; zacofaniec; reakcjonariusz
zachowawczość zachowawczyni zachować , zachowywać zachowawczy
(1.1)