ciągać ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) ciągnąć, wlec, szarpać za coś (1.2) ciągnąć, przesuwać, zwłaszcza coś ciężkiego, w różne strony (1.3) zmuszać kogoś do udawania się w różne miejsca czasownik zwrotny niedokonany ciągać się ( brak) (2.1) ciągnąć za coś, szarpać siebie wzajemnie (2.2) wielokrotnie udawać się w różne miejsca (2.3) zmuszać siebie nawzajem do chodzenia w różne miejsca
(1.1-3) (2.1-3)
(1.1) Józefiak miał syna Antka, który zaczął swoją służbę jako chłopak stajenny przy dawnym stangrecie kamieńskim Zawadzie, który go niemiłosiernie ciągał za uszy […] (1.2) Zrobiona przez niego linka do holowania samochodów była tak mocna, że ciągano nią traktory. (1.3) Za niestosowność tego porównania ciągali go później po różnych gabinetach, groziła mu utrata mandatu radnego. (2.1) Radni z przeciwstawnych obozów ciągali się za krawaty, padały ciężkie, nie nadające się do zacytowania słowa. (2.2) To rolnik mający 20 ha ciąga się zdezelowanym maluchem i nie może się utrzymać, a tutaj taki wóz? (2.3) Pieniacze ciągali się po sądach i wyzywali na pojedynki.
(1.1) ciągać za nos / ogon / ucho / rękaw / włosy (1.2) ciągać po ziemi (1.3) ciągać na spotkania • ciągać przed sądy / komisje • ciągać po lekarzach / sądach / sklepach / urzędach • ciągać ze sobą (2.2) ciągać się po lekarzach (2.3) ciągać się po sądach
(1.2) targać, taskać, taszczyć, tachać; dźwigać (2.2) łazić, wałęsać się, włóczyć się
(1.1) szarpać (1.2) ciągnąć (2.1) szarpać się
ciąg , obciąganie , ciąganie , ciągutka wciągać, ciągnąć pociągowy