dilectus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) branka, pobór (do wojska) przymiotnik (2.1) umiłowany, drogi, ukochany
(1.1) dīlēctus, dīlēctūs, , (2.1) dilectus, ~a, ~um;
(2.1) Et ecce vox de caelis dicens: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacuihttp://vulsearch.sourceforge.net/html/Mt.html Wulgata Klementyńska, Mt 3, 17. → A oto głos z niebios mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którym sobie upodobałemprzekład ks. Jakuba Wujka. (Mt 3, 17)
diligo
źródłosłów dla słów ,