diamagnetyk ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ciało o przenikalności magnetycznej mniejszej od próżni, słabo odpychane przez magnes
(1.1)
(1.1) Szybko okazało się, że woda jest tzw. diamagnetykiem — nie lubi pola magnetycznego i ucieka tam, gdzie ono jest najsłabsze.
diamagnetyzm , magnes diamagnetyczny diamagnetycznie
angielski: (1.1) diamagnetic białoruski: (1.1) дыямагне́тык francuski: (1.1) diamagnétique kataloński: (1.1) diamagnètic niemiecki: (1.1) Diamagnetikum rosyjski: (1.1) диамагне́тик słowacki: (1.1) diamagnetikum ukraiński: (1.1) діамагне́тик