spænding ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) napięcie (1.2) napięcie (1.3) napięcie (1.4) napięcie (1.5) naprężenie
(1) en spænding, spændingen, spændinger, spændingerne
(1.1) Når der er tale om så store elektriske spændinger, behøver du ikke engang at røre ved ledningerne for at få strøm igennem dig. → Gdy mowa o tak dużych napięciach elektrycznych, nie musisz nawet dotykać przewodów, aby przepłynął przez Ciebie prąd. (1.3) Langvarigt skrivebordsarbejde og forkert arbejdsstilling kan føre til spændinger og smerter i nakke og skuldre. → Długotrwała praca przy biurku i nieprawidłowa pozycja podczas pracy mogą prowadzić do napięć i bólu karku i ramion. (1.4) Fattigdom kan forårsage sociale spændinger. → Bieda może powodować napięcia społeczne.
(1.1) spændingsforskel → różnica potencjałów
(1.2) nervøsitet, ophidselse
spænd spænde