wielmożny ()
przymiotnik relacyjny (1.1) przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób wysoko postawionych (1.2) przymiotnik dodawany w zwrotach grzecznościowych (1.3) odznaczający się potęgą rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ( ) osoba z wyższych sfer
(1.1-3) (2.1)
(1.1) — Czerwonego woła ratowaliśmy, proszę wielmożnego panaKlemens Junosza, Gospodarski ranek (wyd. 1896). (1.3) Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowaliPsalm CXXVI. (Księga Psalmów, Biblia gdańska, wyd. 1632). (2.1) Karczmarz podjął wielmożnych wyszukanymi potrawami i przednimi trunkami.
(1.1) wielmożny pan • jaśnie wielmożny (1.2) wielmożny pan • wielmożni państwo
(1.2) szanowny (1.3) przemożny
wielmoża , wielmożność wielmożna wielmożnić , wielmożnić się , wielmożnieć , zwielmożnieć wielmożnie
angielski: (1.1) honorable włoski: (1.2) egregio; (1.3) grande, potente