zbójnictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) proceder zbójniczy (1.2) ogół zbójników
(1.1-2)
(1.1) Kiedyś zaniecham zbójnictwa, a wtedy chciałbym jeździć własnym powozem i zasiadać w parlamencieArthur Howden Smith, Złoto z Porto Bello (tłum. Józef Birkenmajer, wyd. 1926).
(1.1) trudnić się zbójnictwem
(1.1) zbójnikowanie
zbójnicki , zbójnickość , zbójniczek , zbójniczość , zbójnik , zbójnikowanie zbójnikować zbójnicki, zbójniczy zbójnicko, zbójniczo
angielski: (1.1) brigandage słowacki: (1.1) zbojníctvo włoski: (1.1) brigantaggio