forankre ()

czasownik przechodni (1.1) kotwiczyć, zakotwiczyć (1.2) mocować, zamocować (1.3) kotwiczyć, zakotwiczyć

(1) at forankre, forankrer, forankrede, forankret

(1.1) Mange færinger ønsker at ligestille færøsk med dansk i kirken, men på det tidspunkt er folkekirken på danske hænder og forankret i den danske lov. → Wielu Farerczyków pragnie, aby farerski i duński miały w kościele równy status, jednak w tym czasie kościół ludowy jest w rękach duńskich i jest zakotwiczony w duńskim prawie.

(1.2) fastøre, montere

forankring , anker