forandring ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zmiana, przemiana (1.2) zmiana
(1) en forandring, forandringen, forandringer, forandringerne
(1.1) Forskere mener, at der er en kulturel forandring i gang, og at det faldende kødforbrug er kommet for at blive. → Badacze twierdzą, że trwa kulturowa przemiana i że spadek spożycia mięsa stał się trwałym trendem. (1.1) Bulgarerne er trætte af den korrupte regering, og de ønsker forandring. → Bułgarzy są zmęczeni skorumpowanym rządem i chcą zmian. (1.2) Cirka 3.000 danskere får hvert år konstateret forandringer i leveren. → Każdego roku u około 3000 Duńczyków stwierdza się zmiany w wątrobie. (1.2) Undersøg dine testikler regelmæssigt og gå til lægen, hvis du opdager en forandring. → Regularnie badaj swoje jądra i idź do lekarza, jeśli zauważysz zmianę.
(1.1) ændring
forandre foranderlig, uforanderlig