już być w ogródku, już witać się z gąską

już być w ogródku, już witać się z gąską ()

fraza czasownikowa nieprzechodnia niedokonana ( brak) (1.1) prawie zakończyć jakieś przedsięwzięcie, którego mimo wszystko nie udało się zrealizować ze względu na nieprzewidzianą przeszkodę

(1.1) zwykle czas , , witać się (związek zgody); pozostałe

(1.1) I już był w ogródku, już witał się z gąską, gdy nagle nie wiedzieć skąd pod opustoszałym natryskiem pojawił się przypominający kartofla mężczyzna w sile wieku, a przecież ściągać slipy przy mężczyźnie w sile wieku niehonorowo.

Z bajki Lis i kozioł Jeana de la Fontaine'a w tłumaczeniu Adama Mickiewicza: Już był w ogródku, już witał się z gąską, Kiedy skok robiąc wpadł w beczkę wkopaną, Gdzie wodę zbierano; Ani pomyśleć o wyskoczeniu.