bytować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) żyć w konkretnych warunkach
(1.1)
(1.1) Przeminął chyba bezpowrotnie statyczny okres dziejów, kiedy na rozległych i wolnych terenach mógł człowiek bytować niezależnie od technik i więzów organizacjiCzesław Gawarecki, Próchnica i fermentacja (wyd. 1939).
(1.1) ludzie / drobnoustroje / mikroorganizmy / organizmy / zwierzęta bytują
(1.1) egzystować, istnieć, żyć
bycie , byt , bytność , bytowanie , bytowość bytowy bytowo
, kalka z (bytovátʹ)
angielski: (1.1) exist duński: (1.1) eksistere francuski: (1.1) exister norweski (bokmål): (1.1) eksistere norweski (nynorsk): (1.1) eksistere, eksistera rosyjski: (1.1) бытовать szwedzki: (1.1) existera włoski: (1.1) vivere, dimorare, risiedere