højde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wysokość (wymiar pionowy) (1.2) wysokość (odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu) (1.3) wzniesienie, wyżyna, wyż (1.4) punkt kulminacyjny, najlepszy lub najważniejszy moment okresu czy przebiegu
(1) (en) højde, højden, højder, højdene
(1.1) (…) en terning har samme højde, bredde og længde. → (…) sześcian ma taką samą wysokość, szerokość i długość. (1.2) Der er risiko for at komme alvorligt til skade, hvis man falder fra højder på over 2 m, fordi man rammer jorden med stor hastighed. → Istnieje ryzyko poważnych obrażeń w przypadku upadku z wysokości powyżej 2 m, ponieważ uderza się w ziemię z dużą prędkością.
(1.2) højdeskræk → lęk wysokości • højdesyge → choroba wysokościowa
(1.2) niveau (1.4) toppunkt, højdepunkt
(1.1) dimension, størrelse, mål
på højde med → na równym poziomie z • tage højde for → uwzględniać, brać pod uwagę
; ,