pęta ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) sznur, łańcuch lub coś innego, czym krępuje się ręce lub nogi więźnia (1.2) coś, co ogranicza czyjeś działanie lub myślenie
(2.1) , i od pęto
(3.1) 3. czasu trybu od pętać
(1.1-2) ,
(1.1) Po długim i daremnym wysiłku wyzwolenia się z żelaznych pęt westchnął frajter: — Jesteśmy z sobą złączeni na wieki wiekówJaroslav Hašek, Przygody dobrego wojaka Szwejka, tłum. Paweł Hulka-Laskowski, wyd. Spółdzielnia Wydawnicza „Książka i Wiedza”, Warszawa 1949.. (1.2) W okresie młodości pomagał Szekspir Mickiewiczowi rwać pęta klasyczne, zachęcał do samodzielności, uczył cenić natchnienie.
(1.2) dyby, kajdany, okowy
(1.1) kajdany, okowy
pęto , pętak pętać
od pęto