kiścień ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) średniowieczna broń obuchowa w postaci żelaznej kuli na łańcuchu mocowanej do drewnianej rękojeściWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 132.; (1.2) , rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
(1.1-2)
(1.1) Rycerze ubrani w zbroje płytowe o wadze 40 kg walczyli na miecze, przy użyciu toporów, kiścieni, prezentowali łuki i broń drzewcową.
(1.1) korbacz, masłak
kiść , okiść kiściowy
<
hiszpański: (1.1) mangual