damn with faint praise ()
fraza czasownikowa przechodnia (1.1) przyganiać komuś lub czemuś błahymi pochwałami sugerującymi, że nie można powiedzieć o nim wiele więcej dobrego
(1.1) damn with faint praise, damned with faint praise, damned with faint praise, damns with faint praise, damning with faint praise
(1.1) Damn with faint praise, assent with civil leer, ¶ And without sneering, teach the rest to sneer; […] → Gań nikłą pochwałą, przyzwalaj, uprzejmie wpatrując się ¶ I bez szydzenia ucz innych szydzić; […] (1.1) To call a writer prolific can be to damn them with faint praise, but Simon Van Booy is without a doubt prolific […]. → Nazwanie pisarza płodnym może być dla niego wątpliwą pochwałą, ale Simon Van Booy jest bez wątpienia płodny […].
„potępiać nikłymi pochwałami”; podobne zwroty pojawiały się wcześniej w języku angielskim, jednak obecnie używane sformułowanie pochodzi z satyry Epistle to Dr Arbuthnot angielskiego poety Alexandra Pope'a (1893)