konsolidacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) proces integrowania różnych elementów w celu osiągnięcia jednolitości i spójności w obrębie danej grupy lub struktury; (1.2) proces zastąpienia kilku pożyczek jedną z ujednoliconymi warunkami spłaty; (1.3) proces łączenia niewielkich przesyłek w celu transportu ich w jednym kontenerze; (1.4) proces utrwalania informacji w mózgu; (1.5) proces umacniania i stabilizacji systemu demokratycznego; (1.6) proces łączenia skompilowanych modułów i tworzenia u wykonywalnego lub innego u obiektowego;
(1.1-6)
(1.1) Po wielu negocjacjach i wspólnych wysiłkach, konsolidacja partii politycznej doprowadziła do jednolitej strategii i spójnego stanowiska wobec kluczowych kwestii społecznych. (1.2) Konsolidacja studenckich pożyczek ułatwiła nieco absolwentowi spłatę zadłużenia. (1.3) Przeprowadziliśmy konsolidację przesyłek, co pozwoliło nam zoptymalizować koszty transportu. (1.4) Za proces konsolidacji odpowiedzialny jest m.in. neuron. (1.5) Konsolidacja następuje po tranzycji ustrojowej, a kończy się zazwyczaj wyborami lub referendum. (1.6) Podczas konsolidacji do u wynikowego mogą być dołączone odpowiednie nagłówki.
(1.1) integracja, połączenie (1.6) linkowanie
(1.1) dekonsolidacja
, utworzone od