forhandling ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) negocjacje, rokowania (1.2) sprzedaż, dystrybucja (1.3) rozprawa (1.4) rozpatrzenie, roztrząsanie (1.5) obrady (parlamentu)
(1) en forhandling, forhandlingen, forhandlinger, forhandlingerne
(1.1) Frygten for at skræmme medarbejderne og vanskeliggøre forhandlinger om frigivelse af gidsler får Danmarks største NGO i Afghanistan til at tie om både drab og kidnapninger – også over for deres egne ansatte. → Obawa przed przestraszeniem pracowników i utrudnieniem negocjacji dotyczących uwolnienia zakładników sprawia, że największa duńska organizacja pozarządowa w Afganistanie przemilcza zarówno zabójstwa, jak i porwania – również własnych pracowników.
(1.2) salg
forhandle forhandler