brabant ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) koń rasy belgijskiej; (1.2) rasa kur; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) odmiana tui
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Zaprzągł dereszowatego brabanta i zaczął orać. (1.2) Chłopka sypnęła ziarek swoim brabantom i znowu schowała się w chałupie. (2.1) Ogrodnik wiedział, że walcowate brabanty nie brązowieją na zimę.
(1.1) belg (1.2) brabant zagrodowy
(1.1) koń (2.1) żywotnik
Brabancja , Brabantczyk , Brabantka brabancki