łajdactwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nieetyczne prowadzenie się, postępowanie (1.2) ogół łajdaków (1.3) nieetyczny postępek
(1.1-3)
(1.1) Takiej tępoty, połączonej z niekompetencją, bezinteresownym szkodnictwem lub zawiścią, zakłamaniem i zwykłym łajdactwem dawno nie widziałem. (1.2) Na miłość boską, niech lokaje odgonią całe to łajdactwo sprzed bramy! (1.3) Wszystko obmyślałem i ręczę panu, że się powiedzie! — mówił spokojnie Moryc, popierając swoje wywody szeregiem cyfr i rozmaitych podstępów, łajdactw, oszustw, któremi chciał zabić Borowieckiego.
(1.1) zwyczajne łajdactwo • granice łajdactwa (1.3) drobne / prawdziwe łajdactwo • popełnić łajdactwo
(1.1) gałganiarstwo, występek, niegodziwość (1.2) hołota, hałastra, szelmostwo, zgraja (1.3) bezeceństwo, gałgaństwo, podłość
łajdak , łajdaczek , łajdus , łajdaczyna , łajdusostwo , łajdaczenie się , łajdaczka , łajdaczyna łajdaczyć się , przełajdaczyć łajdaczy, łajdacki łajdacko
(1.1) (1.2) zwykle w
angielski: (1.1) roguery, skullduggery, blackguardry, villainy włoski: (1.3) mascalzonata