staro-cerkiewno-słowiański ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wymarły język południowosłowiański, będący najstarszym literackim językiem słowiańskim; przymiotnik relacyjny (2.1) odnoszący się do staro-cerkiewno-słowiańskiego (1.1), związany z tym językiem
(1.1) (2.1)
(1.1) Teraz uczniowie muszą być niemal przygotowani do rozważań akademickich, wchodzić na specjalistyczne ścieżki. To trochę tak, jakby zamiast literatury romantyzmu uczyć się staro-cerkiewno-słowiańskiego. (2.1) Zdaniem autora wszelka próba wypreparowania z języka staro-cerkiewno-słowiańskiego wpływów greckich nie mogłaby zakończyć się powodzeniem, gdyż byłaby to analiza języka nigdy nie istniejącego.
(1.1) wykład / ćwiczenia ze staro-cerkiewno-słowiańskiego (2.1) język / tekst / zabytek / utwór / wyraz / … staro-cerkiewno-słowiański • gramatyka / składnia / odmiana / fraza / … staro-cerkiewno-słowiańska
(1.1) starosłowiański, starocerkiewny, staro-cerkiewno-słowiańszczyzna, starobułgarski, staromacedoński, starosłoweński
scs.
pisownia , używana przed drugą wojną światową, jest obecnie przestarzała i uważana za niepoprawną
angielski: (1.1) Old Church Slavonic, Old Church Slavic, Old Slavic, Old Slavonic białoruski: (1.1) стараславя́нская bośniacki: (1.1) starocrkvenoslàvēnskī , staroslàvēnskī bułgarski: (1.1) староцърковнославянски , старославянски chorwacki: (1.1) starocrkvenoslàvēnskī , staroslàvēnskī czeski: (1.1) staroslověnština dolnołużycki: (1.1) starocerkwinosłowjańšćina duński: (1.1) oldkirkeslavisk ; (2.1) oldkirkeslavisk górnołużycki: (1.1) starocyrkwinosłowjanšćina japoński: (1.1) 古代教会スラヴ語 kaszubski: (1.1) stôrocerkwiowòsłowiańsczi macedoński: (1.1) старословенски niderlandzki: (1.1) Oudkerkslavisch niemiecki: (1.1) Altkirchenslawisch rosyjski: (1.1) старославя́нский serbski: (1.1) староцрквеносло̀ве̄нскӣ , старосло̀ве̄нскӣ słowacki: (1.1) staroslovienčina , staroslovančina słoweński: (1.1) stárocerkvénoslovánščina ukraiński: (1.1) староцерковнослов'я́нська , старослов'я́нська