penitencjariusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) duchowny upoważniony do odpuszczania ciężkich grzechów; (1.2) osoba osadzona w zakładzie penitencjarnym
(1.1-2)
(1.1) Kardynał pełnił też urząd penitencjariusza wielkiego. (1.2) Paweł to penitencjariusz zakładu karnego w Kościerzynie.
(1.1) penitencjarz (1.2) więzień, osadzony
(1.1) spowiednik (1.2) skazaniec
penitencjaryzm , penitencjarysta , penitencjarystka , penitent , penitentka , penitencjarz penitencjariuszka penitencjarny, postpenitencjarny penitencjarnie
→ pokutujący
(1.1) hiszpański: (1.1) penitenciario ; (1.2) interno , recluso nowogrecki: (1.2) τρόφιμος (φυλακής), κρατούμενος, εγκάθειρκτος