øreknogle ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kosteczka słuchowa, kostka słuchowa
(1.1) en øreknogle, øreknoglen, øreknogler, øreknoglerne
(1.1) Når vi hører lyd, er det øreknoglekæden - hammer, ambolt og stigbøjle - der overfører svingningerne fra trommehinden ind til det indre øre. → Gdy słyszymy dźwięk, układ kosteczek słuchowych – młoteczek, kowadełko i strzemiączko – przekazuje drgania z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego.
(1.1) øre, knogle