jmě ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) imię (nazwa osoby i stworzeń wyższych, zwierzęcia, rośliny itp.) (1.2) tytuł (zajmowane stanowisko, pełniona funkcja urzędnika) (1.3) imię (szacunek, reputacja) (1.4) opowiadanie, opowieść
(1.4) jmě o +
(1.1) jmieti jmě → mieć imię • vzieti jmě → wziąć imię • jmě nazvati / zváti → nadać imię (1.3) dobré jmě → dobre imię • své jmě výše vzploditi → stać się sławnym (1.4) jmě o sv. Pavle → opowiadanie o św. Pawle
(1.2) titul (1.4) řěč
ve jmě • v jmeni
jmeno, jméno