dusiciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) morderca duszący swoją ofiarę rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) wąż zaduszający ofiary (2.2) , wąż z rodziny dusicielowatych (2.3) , wąż z podrodziny boa; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (3.1) porośle zaduszające inną roślinę swoim pnączem
(1.1) (2.1-2) (3.1)
(1.1) Kolejną ofiarę dusiciela znaleźli grzybiarze. (2.1) Możesz słowy ułagodzić psa gniewnego, zdumieć byka, oczarować węża dusiciela, przestraszyć tygrysa, rozczulić lwa; ale na tego potwora, na tę rozpętaną armatę — nie masz sposobuWiktor Hugo, Rok dziewięćdziesiąty trzeci (wyd. 1898). (2.2) Łatwym w chowie dusicielem jest boa tęczowy. (2.3) Przemytnikowi odebrano młodego dusiciela i przywieziono do ogrodu zoologicznego.
(1.1) dusiciel kobiet • płatny dusiciel • dusiciel z Podlasia • ofiara dusiciela (2.1) wąż dusiciel • miłośnik dusicieli (3.1) drzewo / figa / figowiec / fikus / roślina dusiciel
(2.3) boa dusiciel, boa
(1.1) morderca (2.1) wąż (3.1) roślina
dusiciele , dusicielowate dusicielka dusić , dusić się , udusić , duszenie , uduszenie dusicielski, duszony
angielski: (1.1) strangler białoruski: (1.1) душыцель francuski: (1.1) étrangleur niemiecki: (1.1) Würger rosyjski: (1.1) душитель włoski: (1.1) strangolatore