kongerige ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) królestwo
(1.1) et kongerige, kongeriget, kongeriger, kongerigerne
(1.1) Da Christian 3. får magten i 1536, nedlægger han det norske rigsråd, og Norge omdannes fra selvstændigt kongerige (under samme monark som Danmark) til en dansk provins. → Kiedy Chrystian III obejmuje władzę w 1536 roku, rozwiązuje norweską Radę Państwa, a Norwegia zostaje przekształcona z samodzielnego królestwa (pod rządami tego samego monarchy co Dania) w duńską prowincję.
(1.1) kongedømme
(1.1) rige