układny ()
przymiotnik (1.1) zachowujący się w sposób bardzo uprzejmy, czasem z chęci przypodobania się ktoś (1.2) będący wyrazem układnego (1.1) zachowania
(1.1-2)
(1.1) Buchalter firmy „Mojżesz Katz” był gburem. Pan Katz wyrzucił go i przyjął nowego buchaltera. Był to anioł i wersalczyk w jednej osobie: cichy, spokojny, grzeczny, układny, słowa głośnego nie umiał powiedziećJulian Tuwim, A propos... 200 pereł humoru, s. 11.. (1.2) Wcale przecież nie zalecam rozpasanego erotyzmu, odrzuca mnie to, ale ten zbyt układny język jest nie do zniesieniaLouis-Ferdinand Céline, wywiad dla Le Meilleur livre du Mois..
układność , układ , układzik , układanka , układanie , ułożenie , kładzenie , składanie , złożenie , układacz , układaczka , układnica układać , kłaść , łożyć , składać , poukładać , ułożyć , złożyć układnie
francuski: (1.1) facile; (1.2) facile hiszpański: (1.1) civil; (1.2) civil interlingua: (1.1) mansuete, palatian; (1.2) mansuete, palatian słowacki: (1.1) zdvorilý; (1.2) zdvorilý włoski: (1.1) composto; (1.2) composto